Joomla! site syndication http://mongolie.net Thu, 11 Mar 2010 16:43:02 +0100 FeedCreator 1.7.2 http://mongolie.net/images/M_images/joomla_rss.png http://mongolie.net Joomla! site syndication http://mongolie.net/content/view/50/26/ Boekbesprekeking van het nieuwe opmerkelijke boek van Tjalling Halbertsma Groene Amsterdammer SNEEUWMANTJALLING HALBERTSMAYETI JAGERS: HET VERBORGEN ONDERZOEK NAAR DE WILDE MENSHollandia-Dominicus, 132 blz., € 13,90DOOR JAN VAN DER PUTTENDe Verschrikkelijke Sneeuwman herinner ik me vooral van Kuifje in Tibet, het album dat in China pas mocht worden uitgegeven als het de politiek correcte naam Kuifje in Chinees Tibet kreeg. In de Sneeuwman heb ik altijd een broertje gezien van het Monster van Loch Ness. Toen ik het jongste boek van Tjalling Halbertsma onder ogen kreeg, schrok ik daarom even. Heeft Halbertsma, die zijn sporen als archeologische detective in Mongolië en China heeft verdiend, zich tot flauwekul over de Verschrikkelijke Sneeuwman laten verleiden?Gelukkig niet. Yeti jagers is een spannend boek, dat niet zozeer over de Verschrikkelijke Sneeuwman gaat als wel over mensen die iets met het wezen hebben. Onder hen is Tjalling Halbertsma zelf. Op een dag in 2001 las Tjalling Halbertsma in een Mongolische krant een berichtje over een vrouw die in het verre westen van het land door een almas (wilde mens) zou zijn aangevallen. Dat werd de aanzet tot een grondige speurtocht. Halbertsma bezoekt her en der archieven, bibliotheken, antiquariaten, speurt naar fossielen in traditionele Chinese apotheken, praat met cryptozoölogen en vermeende ooggetuigen, trekt op met herders en jagers in de verre binnenlanden van Centraal-Azië, bestudeert schedels, kiezen en rotstekeningen. Hij raakt zelf lichtelijk bevangen door de yetikoorts. Maar meer dan door de yeti zelf wordt hij geboeid door de jagers en hun drijfveren.Op de grens tussen wetenschap en fantasie bewegen zich de cryptozoölogen, die jacht maken op levende exemplaren van soorten die volgens normale biologen al lang zijn uitgestorven. In de Sovjet-Unie bestond er een commissie van sneeuwmanonderzoek, en in het huidige China wordt de yeren (wilde mens) al even serieus genomen. Een Chinese onderzoeker vermomde zich zelfs als harige aap om met dadels en andere vruchten waarvan de pitten in veronderstelde yeren-uitwerpselen waren gevonden, een bronstig wilde-mensvrouwtje naar zich toe te lokken.Die sneeuwmannen, bestaan ze nu of niet? Zijn het misschien verwilderde mensen die zijn weggevlucht uit de maatschappij? Misschien is de yeti een zeldzame beer, een overjarige Neanderthaler of een nazaat van de al lang uitgestorven, vrijwel onbekende Gigantopithecus. Een onderzoek van twee vermeende yetiharen dat Halbertsma in Nederland liet doen, liep uit op een totale mislukking. Maar er is hoop. In juli wees een onderzoek van twee haren uit Noordoost-India uit dat ze toebehoren aan een onbekende biologische soort. Als het DNA-onderzoek dat bevestigt, zal er onder de cryprozoölogen gejuich uitbreken. © JAN VAN DER PUTTEN / De Groene Amsterdammer Boeken - Reisboeken Fri, 15 Aug 2008 02:50:03 +0100 http://mongolie.net/content/view/49/26/ Omslag: Yeti Jagers verhaalt van kleurrijke onderzoekers die er van overtuigd zijn dat er in Centraal-Azië nog steeds een Wilde Mens leeft. De auteur stuit op geruchten over een levende Wilde Mens en zoekt naar ooggetuigen. Hij spreekt herders en boeren die hun vee tegen de Yeti beschermen en ontmoet onverzettelijke onderzoekers, die zich als aap verkleden om de Wilde Mens van dichtbij te kunnen bestuderen. Ook laat hij het DNA van twee mysterieuse haren onderzoeken en legt hij recente schedelvondsten voor aan een vooraanstaande paleontoloog en forensisch anatonoom. Halbertsma raadpleegt geheime rapporten van het sovjetonderzoek naar de Verschrikkelijke Sneeuwman en laat zien dat de Yeti in Kuifje in Tibet gebaseerd is op de schetsen van een engelse Yeti jager. Yeti Jagers is een excursie in de crypotozoölogie van Centraal Azië; een zoektocht naar de drijfveren van pioniers die verguisd zijn door de gevestigde biologie - en naar het mythische wezen zelf. Tjalling Halbertsma (1969) werkte in Ulaanbaatar als adviseur van de premier en president van Mongolië. Eerder schreef hij De verloren lotuskruisen (Gottmer 2002), Steppeland (Hollandia 2003), dat ook in het Engels, het Tsjechisch en het Chinees zal verschijnen, en Sprong naar het Westen (Hollandia 2005). Zijn reisverhalen en foto’s werden onder andere gepubliceerd in de South China Morning Post, Asian Art en het dagblad Trouw. ISBN 978 90 6410 461 9geïllustreerd Hollandia-Dominicus Mei 2008 Boeken - Reisboeken Tue, 17 Jun 2008 04:24:54 +0100 http://mongolie.net/content/view/30/2/ Op dinsdag 20 maart wordt ’s avonds om 20.00 uur de fototentoonstelling over “Mongolië – een reis door de Gobi-woestijn” geopend door de heer Frans Turin (Aalst. Veelvuldig bezoeker van het verre Azië). De foto’s zijn genomen door Anouschka van Loon, voormalig inwoonster van Wijk en Aalburg. Zij houdt aansluitend een lezing over haar reis per jeep door deze adembenemende woestijn. De heer Jürgen Volz (Werkendam) vult dit aan met informatie over de flora en fauna. Er is uitgebreid boekmateriaal en andere achtergrondinformatie aanwezig. De foto’s (inclusief lijsten) alsmede diverse fotokaarten van andere reizen zijn te koop. Een deel van de opbrengst gaat naar een schoolproject in Nepal. De toegang is gratis. Mongolië is een van de hoogst gelegen landen ter wereld (doorsnee ligt 1580 m boven de zeespiegel) en ligt ingeklemd tussen China, Rusland en Kazachstan. Het is zeer dun bevolkt: slechts 2,6 miljoen inwoners op een gebied dat bijna veertig maal zo groot is als Nederland. Het is een arm land en nog relatief weinig bezocht door toeristen; daardoor is het bijna overal een oase van rust met een overweldigende natuur. Bijna alle Mongolen zijn van authentieke Mongoolse afkomst en velen van hen zijn nomaden. Zij wonen in de bekende “yurts” of “gers”, grote tenten (met geheel eigen gebruiken!). Oude volkskunsten zijn nog steeds erg geliefd en bewaard gebleven. Nieuws - Mongolie Nieuws Thu, 08 Mar 2007 00:34:00 +0100 http://mongolie.net/content/view/25/2/ September 1995 - September 2006Dhr. J.G. (Jan) Brummelhuis was vanaf September 1995 - September 2006 Honorair Consul voor Mongolie in Nederland in deze periode heeft hij veel betekend voor de goede verstandhouding tussen beide landen. Ook wist hij via zijn uitgebreide netwerk menigeen door zijn enthousiasme mee te krijgen om zodoende met elkaar iets moois tot stand te brengen, met altijd als inzet Mongolie duidelijk op de kaart te zetten, zoals hij het zelf zo treffend wist te verwoorden. Tijdens zijn Consulschap heeft hij een hele reeks aan hoogwaardigheidsbekleders mogen ontvangen inclusief de toenmalig President Bagabandi. De president bracht in 1999 een bezoek aan Nederland en Dhr. Brummelhuis was een belangrijke coördinator voor zijn programma alhier, waar onder andere een bezoek aan Koningin Beatrix op paleis Noordeinde deel van uitmaakte. Verder was Dhr. Brummelhuis betrokken bij de bezoeken van twee verschillende minister presidenten, als laatste Dhr. Elbegdorj in juni 2005, voor wie Dhr. Brummelhuis ook een receptie en diner te zijner huize heeft gegeven met hoogstaande vertegenwoordiging uit diverse kringen.Gedurende de 11 jaar van zijn Consulschap is hij op vele manieren bij Mongolie betrokken geweest. Buiten een reeks aan grote evenementen heeft hij ook talloze lezingen en voordrachten voor een breed publiek gegeven. Deze lezingen kwamen op aanvraag van een verscheidenheid van organisaties zoals diverse Rotary Clubs of studenteninitiatieven. Nooit was het Dhr. Brummelhuis te veel om Mongolië op een interessante, humorvolle manier voor de diverse toehoorders op de kaart te zetten.Buiten een hartstochtelijke pleiter voor de Mongoolse zaak in de breedste zin van het woord was Dhr. Brummelhuis ook een groot liefbhebber van kunst en cultuur en het verheugde hem altijd zeer als zijn twee passies zich konden verenigen. Zo gaf hij geregeld diners met Mongoolse musici en wierp hij zich op als sponsor van muzikaal talent.. Een van de hoogtepunten in zijn tijd als Honorair Consul was de organisatie van de tentoonstelling De Dansende Demonen van Mongolië in de Nieuwe Kerk in Amsterdam van 26 juni-17 oktober 1999. Behalve een van de inspiratoren en coördinatoren van dit unieke evenement, was hij ook een belangrijke sponsor. In Februari 2001 maakt hij het financieel mogelijk voor een ploeg van het programma Netwerk om Mongolie te bezoeken. Het reportage materiaal van de barre winter en de bijkomende dzud maken diepe indruk op de Nederlandse kijkers waarna een stroom aan donaties op gang kwam. Maar ook voor luchtiger acties was Dhr. Brummelhuis in. Toen er twee jaar geleden uit onvrede met het Nederlandse politieke klimaat een ludieke actie ontstond om massaal asiel aan te vragen in Mongolie gaf de heer Brummelhuis in het programma man bijt hond hier een geestig commentaar op. Wederom schuwde hij niet om Mongolië te promoten en het uit te roepen tot een land met zeer veel mogelijkheden op cultureel en sportief gebied. Op 14, 15 en 16 september 2003 vindt er in het KIT Tropenmuseum een Mongolië Festival plaats. Diverse sprekers en kunstenaars uit Mongolië of op een andere manier betrokken bij Mongolie presenteren hun werk, en dit ook weer door middel van intensieve samenwerking met Dhr. Brummelhuis. Op uitnodiging van Dhr. Brummelhis heeft de bekende fotograaf Marco van Duyvendijk een fotoreportage over Mongolie gemaakt, resulterend in een imposant fotoboek. Op 15 juni 2005 werd tijdens de tentoonstelling in de Melkweg in Amsterdam het 1e exemplaar van het fotoboek overhandigd door consul Brummelhuis aan de Ambassadeur Mrs. Sodov Onon. Verder waren er twee Nederlandse initiatieven die Dhr. Brummelhuis een extra warm hart toedroeg. De eerste is de medische ondersteuning voor de universiteit van Ulaanbaatar geïnitieerd door Mevr. B. Meyboom-de Jong en dr. H. van Weert Het tweede initiatief is dat van de herintroductie van Przewalski paarden in Mongolie. Als sinds de begin jaren van zijn consulschap hield hij zich bezig met het steunen van het project in Nederland en het terugzetten van deze paarden in Mongolië Tijdens het afgelopen bezoek van Willem Alexander, Prins van Oranje, en Prinses Maxima in Juni 2006 belemmerde zijn fysieke conditie hem al om de reis naar Mongolie nogmaals te ondernemen, maar als een van zijn laatste officiele daden heeft hij het Prinselijk paar een uniek kunstwerk meegegeven als gift voor de President van Mongolie. Het is een aquarel van de beroemde Hollandse schilder Willem Dooyewaard (1892-1980) met daarop de beeltenis van een Mongoolse dame. Het unieke schilderij is in 1926 geschilderd, in de periode dat de schilder 2 jaar door Mongolie zwierf. De heer Brummelhuis heeft als Honorair Consul veel betekend voor Mongolie, mede door zijn toedoen is Mongolie bij velen in de loop der jaren bekend geworden. Als interessant vakantie land heeft hij het in de loop van zijn consulschap zien groeien van een enkeling in de beginjaren tot honderden heden ten dagen die het land bezoeken. Mede door de voortzetting van de Jan Brummelhuisbeurs door de echtgenote van de heer Brummelhuis, zal zijn naam voortleven bij iedereen die Mongolie een warm hart toedraagt. Met veel dank aan Mevr. Marja van Straten voor haar grote bijdrage in dit In Memoriam. Zij was voor velen de stem en het gezicht van het consulaat en stond Dhr. Brummelhuis jarenlang bij in zijn missie om Mongolie op de kaart te zetten. Nieuws - Mongolie Nieuws Mon, 11 Dec 2006 13:08:24 +0100 http://mongolie.net/content/view/15/2/ Dit jaar vond een unieke gebeurtenis plaats in Mongolie. Voor het eerst in zijn lange leven kwam Sinterklaas naar dit Noord-Aziatische land. De goedheiligman klaagde wel een beetje over de kou en hoe ver het wel niet was, maar zei wel dat hij blij was ook in het verre Mongolie zoveel brave kindertjes te zien. Hij deelde pepernoten uit en aan het eind van het bezoek kregen alle kindertjes een mooi kado, zelf voor de volwassenen had Sint nog wat kadootjes achtergelaten De schimmel van de Sint was echter onderweg uitgegleden op de koude bevroren Steppe van Mongolie en uiteindelijk had Piet van een Mongoolse nomadenfamilie een kameel mogen lenen, zodat de Sint alsnog op tijd bij de wachtende kinderen te komen. Helaas moet piet achterblijven bij de Schimmel om hem nu en dan een kopje zoute melkthee te geven Nieuws - Mongolie Nieuws Tue, 05 Dec 2006 07:56:21 +0100